ทำความเข้าใจกันก่อน ใช้ความรู้สึกล้วน ๆ รับรู้ว่าเผลอไปบ่อยจริง ๆ ทำยังไงต่อเมื่อแจ้งใจแล้วว่าระหว่างวันเราเผลอไปบ่อยจริง ๆ เผลอไปแล้วก็ให้แล้วกันไป อีกมุมมองหนึ่งของการรู้ว่าเผลอไป ปรากฏการณ์ขณะกำลังรับรู้สิ่งใดๆ ด้วยความรู้สึกตัว ทำไมจึงรู้สึกตัวได้ยากนัก (สำหรับหลาย ๆ คน) ตามรู้สิ่งต่าง ๆ ระหว่างวันด้วยความรู้สึกตัว ต้องตามรู้กันมากแค่ไหน บางวันก็ตามรู้ได้ดี บางวันก็ตามรู้ได้บ้างไม่ได้บ้าง จะทำยังไงดี ตามรู้สิ่งต่าง ๆ ระหว่างวันแล้วไปเห็นปรากฏการณ์บางอย่างของจิตใจ ตามรู้ไปเรื่อย ๆ ตามรู้ให้บ่อย ๆ ต่อไปอีก เพื่อให้เห็นความจริง จะให้ตามรู้ไปถึงไหน กลับบ้านไปตามรู้แต่ต้น
   
 
 


หากใครพอจะทราบชัดแล้วว่า
การรับรู้สิ่งต่าง ๆ ด้วยความรู้สึกตัวเป็นอย่างไร
ก็อย่ามัวรี ๆ รอ ๆ อยู่เลย ให้ตั้งใจขึ้นมาอีกสักครั้งว่า
เราจะตามรู้สิ่งต่าง ๆ ที่ปรากฏให้รับรู้ได้ระหว่างวัน
ด้วยความรู้สึกตัวให้บ่อยที่สุดเท่าที่จะตามรู้ได้

การตั้งใจเอาไว้อย่างนี้แหละ
ที่จะเป็นแรงส่งให้เราสามารถตามรู้สิ่งต่าง ๆ ระหว่างวันได้บ่อยๆ
แต่อย่าลืมเชียวนะว่า ต้องตามรู้แบบสบายๆ แบบนุ่มนวล แบบหวาน ๆ

ถ้าใครสงสัยใคร่จะถามว่า...แล้วต้องตามรู้อะไรบ้าง
เอ...จะตอบดีไหม
เอางี้ก็แล้วกัน ก่อนตอบก็ช่วยอะไรหน่อย
ช่วยตามรู้ความสงสัยที่ใคร่จะถามหน่อยซิ ตามรู้ทันไหมเอ่ย?
ถ้าไม่ทันก็ช่างมันไปก่อน
อย่าได้ปั้นความสงสัยขึ้นมาใหม่เพื่อจะตามรู้ก็เป็นอันใช้ได้แล้ว

ทีนี้ก็ตอบคำถามได้แล้วว่า
หากเราไปสนใจใส่ใจจะรับรู้สิ่งใดก็ตาม ก็ให้ตามรู้สิ่งนั้นไป
หรือแม้แต่ไม่สนใจไม่ใส่ใจจะรับรู้สิ่งนั้น แต่จิตใจมันไปรับรู้ของมันเอง
ก็ให้ตามรู้สิ่งนั้นไปโดยไม่ต้องไปกะเกณฑ์หรอกว่า
ฉันจะตามรู้อันนั้น ฉันจะตามรู้อันนี้ หากไปกะเกณฑ์อย่างนี้ละก็
จะกลายเป็นการ ตามดัดจริตรู้ ไม่ใช่ตามรู้หรอกนะ

สิ่งที่ถูกตามรู้ในระหว่างวันก็อย่างเช่น
- เช้าที่อากาศเย็นสบายน่านอน ตื่นแล้ว....อยากนอนต่อจังเลย
ความอยากนอนที่เกิดขึ้นก็สามารถถูกตามรู้ได้

- ตื่นนอน...โอ้ยสายอีกแล้ว ตาลีตาเหลือกวิ่งไปห้องน้ำ
แต่เท้าเจ้ากรรมดันไปเตะเอาขาเก้าอี้เข้าโครมเบ้อเร่อ
แวบนั้นก็รู้สึกโกรธและโวยวายทันทีว่า ใครวะ นั่งแล้วไม่เก็บให้ดี
ความโกรธที่เกิดขึ้นก็สามารถถูกตามรู้ได้เช่นกัน

- เดินออกจากบ้าน...เจอคนที่แอบรักใคร่ชอบพออยู่
แล้วรู้สึกวาบขึ้นมาด้วยความดีใจที่ได้เจอแต่เช้า
ความดีใจที่เกิดขึ้นก็สามารถถูกตามรู้ได้เช่นกัน