ทำความเข้าใจกันก่อน ใช้ความรู้สึกล้วน ๆ รับรู้ว่าเผลอไปบ่อยจริง ๆ ทำยังไงต่อเมื่อแจ้งใจแล้วว่าระหว่างวันเราเผลอไปบ่อยจริง ๆ เผลอไปแล้วก็ให้แล้วกันไป อีกมุมมองหนึ่งของการรู้ว่าเผลอไป ปรากฏการณ์ขณะกำลังรับรู้สิ่งใดๆ ด้วยความรู้สึกตัว ทำไมจึงรู้สึกตัวได้ยากนัก (สำหรับหลาย ๆ คน) ตามรู้สิ่งต่าง ๆ ระหว่างวันด้วยความรู้สึกตัว ต้องตามรู้กันมากแค่ไหน บางวันก็ตามรู้ได้ดี บางวันก็ตามรู้ได้บ้างไม่ได้บ้าง จะทำยังไงดี ตามรู้สิ่งต่าง ๆ ระหว่างวันแล้วไปเห็นปรากฏการณ์บางอย่างของจิตใจ ตามรู้ไปเรื่อย ๆ ตามรู้ให้บ่อย ๆ ต่อไปอีก เพื่อให้เห็นความจริง จะให้ตามรู้ไปถึงไหน กลับบ้านไปตามรู้แต่ต้น
   
 
 


หลังจากที่เราตามรู้มาจนรู้จักความรู้สึกตัวได้ดีแล้ว
ก็จะมีความรู้สึกบางอย่างเกิดขึ้น
เป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นเองโดยปราศจากการแต่งเติมสร้างสรรค์
เป็นความรู้สึกว่า คราใดที่กำลังรับรู้สิ่งต่างๆด้วยความรู้สึกตัว
สิ่งที่เรากำลังรับรู้อยู่นั้น มันเหมือนปรากฏอยู่ห่างออกไป
หรือปรากฏขึ้นในฐานะของสิ่งๆหนึ่งที่ถูกรู้อยู่
และในขณะเดียวกันก็จะรู้สึกเหมือนมีอะไรสักอย่างที่คอยรับรู้สิ่งที่กำลังถูกรู้อยู่
ปรากฏการณ์ที่ว่านี้จะปรากฏให้รู้สึกขึ้นได้เพียงแวบสั้นๆ เท่านั้น
ไม่ได้เป็นอยู่นานหรอกนะ หากแต่บางคนก็อาจเป็นบ่อย ๆ ก็ได้

การรับรู้สิ่งใด ๆ ด้วยความรู้สึกตัวนี้ จะเกิดขึ้นได้ทั้งขณะกำลังดูรูปภาพด้วยตา
ขณะกำลังฟังเสียงด้วยหู ขณะกำลังได้กลิ่นด้วยจมูก ขณะกำลังรู้รสด้วยลิ้น
ขณะกำลังรับรู้ความร้อนเย็นอ่อนแข็งด้วยร่างกาย
และแม้แต่ขณะกำลังรับรู้ความรู้สึกด้วยใจ

แรก ๆ ที่ใครพบเจอปรากฏการณ์นี้
ก็อาจรู้สึกเหมือนเป็นปรากฏการณ์ที่แสนน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก
ทั้ง ๆ ที่จริง ๆ แล้วปรากฏการณ์ที่ว่านี้
มันเป็นปรากฏการณ์ที่เป็นธรรมชาติอยู่ในตัวของเราเอง
หากแต่มันเป็นปรากฏการณ์ที่ยากจะเข้าใจ
และไม่อาจเกิดขึ้นกับใครๆที่ยังไม่รู้จักความรู้สึกตัว

ส่วนใครที่ยังไม่เห็นปรากฏการณ์ที่ว่านี้
ก็ไม่ต้องพยายามจ้อง ไม่ต้องพยายามดูให้เห็นเชียวละ
หัดตามรู้ต่อไปอีกเถอะ ไม่นานนักหรอกมันก็เห็นเองแหละ