ทำความเข้าใจกันก่อน ใช้ความรู้สึกล้วน ๆ รับรู้ว่าเผลอไปบ่อยจริง ๆ ทำยังไงต่อเมื่อแจ้งใจแล้วว่าระหว่างวันเราเผลอไปบ่อยจริง ๆ เผลอไปแล้วก็ให้แล้วกันไป อีกมุมมองหนึ่งของการรู้ว่าเผลอไป ปรากฏการณ์ขณะกำลังรับรู้สิ่งใดๆ ด้วยความรู้สึกตัว ทำไมจึงรู้สึกตัวได้ยากนัก (สำหรับหลาย ๆ คน) ตามรู้สิ่งต่าง ๆ ระหว่างวันด้วยความรู้สึกตัว ต้องตามรู้กันมากแค่ไหน บางวันก็ตามรู้ได้ดี บางวันก็ตามรู้ได้บ้างไม่ได้บ้าง จะทำยังไงดี ตามรู้สิ่งต่าง ๆ ระหว่างวันแล้วไปเห็นปรากฏการณ์บางอย่างของจิตใจ ตามรู้ไปเรื่อย ๆ ตามรู้ให้บ่อย ๆ ต่อไปอีก เพื่อให้เห็นความจริง จะให้ตามรู้ไปถึงไหน กลับบ้านไปตามรู้แต่ต้น
   
 
 


หลังจากที่ตามรู้มาได้ ๒ ตอนแล้ว บางคนคงเริ่มรู้สึกว่า
เอ๊ะ..เผลอไปนี่ไม่ดีนะ รู้สึกตัวดีกว่า
ยิ่งถ้าใครเผลอไปขณะขับรถด้วยละก็ อาจตกใจเลยว่า
โหย..เผลอไปตอนกำลังขับรถนี่น่ากลัวชะมัด ดีไม่ดีรถชนตายเลย
หรือถ้าใครเดินไปเผลอไป ก็อาจเจอเหตุการณ์เกือบถูกรถชน
หรือเดินตกท่อให้อายคนอื่นเอาก็ได้ แล้วก็ยังมีอีกสารพัดอย่าง
ที่ล้วนแต่น่าสะพรึงกลัว ที่อาจเกิดขึ้นเพราะความเผลอไปของเรา

เอาละซิ ทีนี้บางคนก็อาจจะเริ่มกลัวความเผลอไปซะแล้ว
หรือไม่บางคนก็ชักอยากจะรู้ตัวตลอดเวลาซะแล้ว
ใครเป็นอย่างนี้ละก็ (ร้อยละร้อยหรือเฉียดๆร้อยเป็นกันทุกคน)
ไม่ต้องพยายามไม่ให้เผลอไปหรอกนะ เพราะความเผลอไปนั้น
เป็นของคู่กับเรามาแต่ไหนแต่ไรอย่างที่เคยบอกไว้ในตอนที่๒นั่นแหละ
และคนทั่ว ๆ ไปอย่างเรา ๆ ที่ได้ชื่อว่า ปุถุชน
ก็ย่อมต้องเผลอไปบ่อย ๆ เป็นของธรรมดาอยู่แล้ว
ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่เราจะสั่งบังคับบัญชาตัวเองว่า ต้องไม่เผลอนะ
หรือจะให้ใครมาขู่มาสั่งว่าอย่าเผลอไปนะ ก็เป็นไปไม่ได้เช่นกัน
เพราะฉะนั้น เผลอไปแล้วก็ให้แล้วกันไป ไม่ต้องทำอะไรเพื่อจะไม่ให้เผลออีกก็แล้วกัน

ตามรู้ต่อไปเรื่อย ๆ อีกนะ
ตามรู้ไปจนกว่าจะรู้สึกเฉย ๆ ไม่รู้สึกไม่พอใจ หรือไม่รู้สึกอยากจะไม่ให้เผลอ