ทำความเข้าใจกันก่อน ใช้ความรู้สึกล้วน ๆ รับรู้ว่าเผลอไปบ่อยจริง ๆ ทำยังไงต่อเมื่อแจ้งใจแล้วว่าระหว่างวันเราเผลอไปบ่อยจริง ๆ เผลอไปแล้วก็ให้แล้วกันไป อีกมุมมองหนึ่งของการรู้ว่าเผลอไป ปรากฏการณ์ขณะกำลังรับรู้สิ่งใดๆ ด้วยความรู้สึกตัว ทำไมจึงรู้สึกตัวได้ยากนัก (สำหรับหลาย ๆ คน) ตามรู้สิ่งต่าง ๆ ระหว่างวันด้วยความรู้สึกตัว ต้องตามรู้กันมากแค่ไหน บางวันก็ตามรู้ได้ดี บางวันก็ตามรู้ได้บ้างไม่ได้บ้าง จะทำยังไงดี ตามรู้สิ่งต่าง ๆ ระหว่างวันแล้วไปเห็นปรากฏการณ์บางอย่างของจิตใจ ตามรู้ไปเรื่อย ๆ ตามรู้ให้บ่อย ๆ ต่อไปอีก เพื่อให้เห็นความจริง จะให้ตามรู้ไปถึงไหน กลับบ้านไปตามรู้แต่ต้น
   
 
 


การหัดตามรู้ว่าเผลอไปนั้น
เป็นการหัดเพื่อให้เรารู้ตามความเป็นจริงว่า ระหว่างวันเราจะเผลอไปบ่อย
และเมื่อเราแจ้งใจได้แล้วว่าเราเผลอไปบ่อยจริง ๆ
ต่อไปก็แค่ตามรู้ว่าเผลอไปต่ออีกสักพักหนึ่ง
ตามรู้ไปเหมือนกับที่เคยตามรู้มาก่อนหน้านี้นั่นแหละ
ตามรู้ไปเรื่อย ๆ พร้อม ๆ กับสังเกตดูซิว่า
ในระหว่างวัน กิจกรรมใดที่เราทำแล้วเราเผลอไปได้ง่าย
หรือเผลอไปได้ครั้งละนาน ๆ (รู้สึกตัวได้ยาก)
และสังเกตดูซิว่า กิจกรรมใดที่เราทำแล้วเรามีความรู้สึกตัวได้ง่าย
รู้สึกตัวได้บ่อย หรือเผลอไปครั้งละไม่นาน
เช่น บางคนทำงานบ้านแล้วรู้สึกตัวได้ง่าย บางคนเดินเล่นแล้วรู้สึกตัวได้ง่าย
บางคนนั่งดูทีวีแล้วเผลอไปนาน บางคนคุยหรืออ่านหนังสือแล้วเผลอไปตลอดเลย

แล้วสงสัยกันบ้างหรือเปล่าว่า การตามรู้อย่างนี้มันจะได้อะไร
(ใครสงสัย ตามรู้ได้ไหมว่าเราเผลอไปกับความสงสัยนี้หรือเปล่า)
ขอตอบให้หายสงสัยกันก่อนว่า การตามรู้อย่างนี้
จะเป็นเครื่องมือที่ดีที่สุดอย่างหนึ่ง
ที่จะพาให้เราไปสู่ การรู้-ตื่น-เบิกบานระหว่างวันนั่นเอง

เอาละทีนี้ก็ตามรู้ว่าเผลอไปอีกเรื่อย ๆ สักพัก
ตามรู้เท่านั้นนะ ไม่ใช่ให้พยายามไม่ให้เผลอ ไม่ใช่พยายามจะรู้สึกตัวให้ได้ตลอด