หลังจากตามรู้มาจนถึงตอนนี้ ก็ให้ลองสังเกตดูด้วยความรู้สึกตัวซิว่า
สิ่งต่างๆ ทั้งภายนอกตัวเรา ทั้งภายในตัวเรา ทั้งร่างกาย ทั้งจิตใจทั้ง ความรู้สึกต่างๆ นั้น
มันมีความอยู่ยงคงกระพัน เกิดแล้วไม่เสื่อมไม่หายไปบ้างหรือเปล่า มันเปลี่ยนแปลงได้หรือเปล่า

พอจะเห็นใช่ไหมว่า สิ่งต่างๆนั้น มันเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ
มีการเกิดขึ้นมา มีการปรากฏอยู่ แล้วสุดท้ายก็มีการเสื่อมหายไป

แล้วก็ลองสังเกตดูด้วยความรู้สึกตัวอีกนิดนึงว่า
สิ่งต่าง ๆ ทั้งภายนอกตัวเรา ทั้งภายในตัวเรา ทั้งร่างกาย ทั้งจิตใจ ทั้งความรู้สึกต่าง ๆ นั้น
เราสามารถสั่งให้มันเป็นอย่างใจนึกต้องการให้เป็นได้หรือไม่

พอจะเห็นใช่ไหมว่า สิ่งต่าง ๆ นั้น เราไม่สามารถสั่งให้มันเป็นอย่างใจนึกต้องการให้เป็นได้เลย
เช่น ปวดหัวอยู่ก็ลองสั่งดูซิว่า เอ้าจงหายปวดเดี๋ยวนี้เลยนะ
ผลที่จะได้คือไม่หายหรอก ถ้าจะให้หายก็ต้องไปกินยาแก้ปวดเอา สั่งเอาไม่ได้หรอก
หรือหากกำลังเศร้าเสียใจ กลุ้มอกกลุ้มใจอยู่ ก็ลองสั่งดูซิว่า เอ้าจงหายเศร้าหายกลุ้มใจเดี๋ยวนี้เลยนะ
ผลที่จะได้ก็คือไม่หายอีกเหมือนกัน ถ้าจะให้หายก็ต้องไปทำอย่างอื่น
จนกว่าจิตใจมันจะลืมเรื่องเศร้า ๆ เรื่องกลุ้ม ๆ ไปได้

นี่แหละหนาคือความจริงของสิ่งต่างๆ
ใครที่เห็นความจริง ยอมรับความจริงของสิ่งต่าง ๆ ในระหว่างวันได้ด้วยความรู้สึกตัวละก็
ความเป็นผู้รู้-ตื่น-เบิกบานระหว่างวัน ก็จะเติบโตขึ้นไปเรื่อย ๆ จนกว่า.....(ขออุบไว้สักเดี๋ยวก่อนแล้วกัน)