การตามรู้มันก็เป็นของมันอย่างนี้แหละ
บางวันก็ตามรู้ได้ดี สบายอกสบายใจ รู้สึกดีใจชอบใจที่ตามรู้ได้ดี
แต่พอรุ่งขึ้นอีกวัน ไหงจึงตามรู้แทบไม่ได้เลย รู้สึกตัวแทบไม่ได้เลย
แทบไม่รู้เลยว่าเผลอไปหรือเปล่า

ใครที่เจอแบบนี้ก็ไม่ต้องเสียอกเสียใจ ไม่ต้องกลัว ไม่ต้องกังวลใจหรอกนะ
เพราะใคร ๆ เขาก็เป็นอย่างนี้กันทั้งนั้นแหละ
ใครเป็นแล้วก็ยอมรับความจริงซะเถิดว่า มันก็เป็นของมันอย่างนี้เอง
ถ้ายอมรับความจริงได้ ไม่นานก็จะกลับมาตามรู้ได้เหมือนเดิมหรือดีกว่าเดิมซะอีก

แต่ก็มีหลายคนเหมือนกันที่เจออย่างนี้แล้วเสียรังวัดไปซะนาน
เพราะมันดันไปเกิดอยากให้ตามรู้ได้ดีเหมือนเดิม ทีนี้ก็เลยเหมือนคนถูกตีหัวจนมึน
จะทำยังไงๆ จะพลิกแพลงการตามรู้ไปอีกกี่กระบวนท่า
มันก็กลับมาตามรู้ให้ดีเหมือนเดิมไม่ได้
จนเมื่อฉุกคิดขึ้นได้ว่า
อ๋อ..มันก็เป็นอย่างนี้เอง บางวันก็ดี บางวันก็ไม่ดี ตอนนี้ไม่ดีก็ไม่ดี
ถ้าฉุกคิดขึ้นได้อย่างนี้ละก็ เดี๋ยวก็จะกลับมาตามรู้ได้เหมือนเดิมเองแหละ
แล้วก็อดที่จะมานั่งขำตัวเองไม่ได้ว่า...ฮิ ฮิ โง่อยู่ได้ตั้งนาน

สบายใจละซิที่รู้ว่า บางวันก็ตามรู้ได้ดี บางวันก็ไม่ดี บางวันอาจแย่จนตามรู้ไม่ได้เอาเลย
ทีนี้ก็ไม่ต้องไปตามดัดจริตรู้ให้มันดีทุก ๆ วันอีกละ
ตามรู้ไปเรื่อย ๆ เท่าที่จะตามรู้ได้นั่นแหละดีที่สุดเลย